SPANJE MOET GEHOORZAMEN

Het Hooggerechtshof geeft toe dat Spanje gedwongen is om de aanbevelingen van de VN op te volgen.

Het Spaanse hoge gerechtshof schept jurisprudentie in een uitspraak waarin het de Spaanse Staat terechtwijst omdat het de aanbevelingen van de Commissie van de VN om elke discriminatie tegen de vrouw tegen te gaan, niet heeft opgevolgd.

Het Hooggerechtshof heeft bepaald dat de Spaanse staat de aanbevelingen van de Verenigde Naties moet uitvoeren. Het heeft de staat veroordeeld tot het betalen van een schadeloosstelling van zeshonderdduizend euro aan de moeder van een zevenjarig meisje dat tijdens een onbewaakt bezoek aan de vader door hem werd vermoord. Hij was veroordeeld voor mishandeling. De moeder had een vijftigtal aanklachten voorgelegd om deze bezoeken tegen te houden, maar het was haar niet gelukt. Nu heeft het Hooggerechtshof de Spaanse staat veroordeeld omdat het geen gehoor gaf aan een resolutie van de Commissie van de Verenigde Naties om elke vorm van discriminatie van vrouwen tegen te gaan.

Deze stelde dat Spanje de fundamentele rechten van deze moeder en haar dochter geschonden had, en stelde dat de eerste een schadevergoeding moet krijgen. Het eiste ook dat er een grondig, onpartijdig onderzoek zou komen om de administratieve fouten op de sporen die hen onbeschermd achterlieten, maar de Spaanse regering antwoordde dat de uitspraken van de VN niet bindend zijn, zodat ze niet verplicht was om ze te gehoorzamen.

De uitspraak gaat veel verder dan het concrete geval,

omdat de juridische beredenering zowel jurisprudentie als rechtsleer vaststelt. Het legt basisconcepten uit over de verantwoordelijkheid van de Spaanse staat om de aanbevelingen van de commissies van de Verenigde Naties op te volgen, naast andere verdragen aangaande het internationaal recht dat Spanje heeft onderschreven.

Het Hooggerechtshof herinnert er aan dat artikel 96 van de Spaanse Constitutie de internationale normering als als deel van de interne juridische regels erkent, zolang die is geratificieerd en in het Officiele Bulletin van de Staat (BOE) is gepubliceerd. Ook zegt artikel 10.2 dat de ‘normen aangaande fundamentele rechten zullen worden geïnterpreteerd volgens de Universele Verklaring van de Mensenrechten, en de internationale verdragen en overeenkomsten er over.”

Zo zal de jurisprudentie die het Hooggerechtshof heeft geschapen effect hebben op verschillende zaken. Bijvoorbeeld de resolutie van de Mensenrechten Commissie van de VN die Spanje opdroeg om de politieke rechten van Jordi Sànchez te respecteren, en die Llarena niet aanvaardde toen hij hem in de gevangenis hield zodat hij niet ingezworen kon worden.

De text stelt dat ‘men de lidstaat (Spanje) heeft gevraagd om alle nodige maatregelen te nemen zodat Jordi Sánchez zijn politieke rechten kan uitvoeren, volgens artikel 25 van het Verdrag.’ In dezelfde tekst staat dat dit verzoek geen uitspraak van de commissie over zijn geval inhoudt, maar dat het een verzoek is uit voorzorg toen de VN de vordering van Sànchez aannam.

Recht op zelfbeschikking

Een ander recht dat Spanje moet respecteren, volgens artikel 10.2 van de Spaanse constitutie, is het recht op zelfbeschikking van de volken. Dit recht is meerdere malen door de Verenigde Naties erkend. Er zijn twee fundamentele teksten die de Spaanse staat heeft ondertekend, en gedwongen is om te aanvaarden. Ten eerste, het eerste hoofstuk van het oprichtingshandvest van de Verenigde Naties:

“De doelstellingen van de Verenigde Naties zijn:

[…]

2.Tussen de naties vriendschappelijke betrekkingen tot ontwikkeling te brengen, die zijn gegrond op eerbied voor het beginsel van gelijke rechten en van zelfbeschikking voor volken, en andere passende maatregelen te nemen ter versterking van de vrede overal ter wereld.”

 

Maar deze tekst werd sterk ontwikkeld en genuanceerd door het Internationale Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, door de Verenigde Naties getekend op 16 December 1966. Dat stelt:

“Artikel 1

1. Alle volken bezitten het zelfbeschikkingsrecht. Uit hoofde van dit recht bepalen zij in alle vrijheid hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na.”

 

Een ander geval waarbij de Spaanse regering de aanbeveling van de Verenigde Naties heeft genegeerd, is in de eisen van de Werkgroep Gedwongen Verdwijningen van de VN. In 2013 heeft deze een rapport gemaakt waarin concrete maatregelen werden gevraagd aan de Spaanse staat om mensen die in Franquistische massagraven liggen te vinden en te identificeren.

Oorspronkelijke bron: Vilaweb (23-07-2018)

Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedintumblr

Share this Post

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>
*
*